Fortune Arterial: Akai Yakusoku

Gatunek: Komedia, Romans, Szkoła, Wampiry, Nadprzyrodzone

Liczba odcinków: 12 + 1 OVA

Pierwowzór: Gra

Studio: Zexcs, Feel

Data wydania: 9 X 2010r. - 25 XII 2010r.

Opis fabuły:

Kohei Hasekura ze względu na pracę swoich rodziców nieustannie zmienia miejsce zamieszkania, a co za tym idzie szkołę. W piątej klasie(nasza druga liceum) uznaje, że jest już dostatecznie dorosły by mieszkać sam(w akademiku). Przenosi się on do Akademii Schuchikan znajdującej się na wyspie Tamatsu, gdzie mieszkał sześć lat wcześniej. Spotyka tam starych przyjaciół i poznaje nowych w tym rodzeństwo Sendo, które stoi na czele samorządu uczniowskiego. W wyniku podstępu przewodniczącego poznaje ich tajemnicę i dołącza do samorządu.

Ocena:

 Historia: 5/10

 Jest sztampowa i przewidywalna, ale nie oznacza to, że ogląda się to jakoś  szczególnie źle. Przez większą część czasu oglądamy pracę głównych bohaterów w samorządzie, jest to pokazane w naturalny, nieprzesadzony sposób. Wątek wampirów jest zepchnięty na boczny tor. Tak naprawdę według mnie był tylko tłem, czymś co miało wypełnić pustą przestrzeń. I mimo tego, że rozwiązanie akcji skupia się właśnie na wątku nadnaturalnym, to całość w ogólnym rozrachunku jest zbędna. Samo zakończenie rozczarowało mnie swoją naiwnością i w pewnym sensie absurdalnością, przez niekonsekwencje w kreowaniu charakterów bohaterów.

Kreska: 7/10

Oprawa graficzna bardzo pasuje do tego rodzaju serii. Sprawnie animowane postacie, żywe i jasne barwy, dobrze wyglądające tła. Ładne i przyjemne dla oka, ale że tak powiem dupy nie urywa.

Muzyka: 6/10

Ścieżka dźwiękowa dobrze współgra z grafiką. Przyjemna, ale nie jest coś do czego będę 

w przyszłości wracała.

Postacie: 4/10

W większości są nudne i nijakie, ale jest też paru takich którzy wyróżniają się z tłumu. Główny protagonista przez większość czasu nie wzbudzał we mnie żadnych emocji, był bezbarwny. Haruna jest typową dziewczyna, która zarywa do głównego bohatera, ale nie ma u niego żadnych szans, Erika jest irytująca i ciągle rozchwiana emocjonalnie, Kuze ma ciągle pokerową twarz, która też mnie irytowała, Shiro jest dziewczynką, której żywot sprowadza się do podawania herbaty . Został jeszcze Sei, którego życiową misją jest upominanie wyżej wspomnianej "pokojówki" i Tsukasa, którego rolą jest głównie wypełnianie przestrzeni, choć nie zmienia to faktu, że bardzo podobała mi się jego relacja z Kanade. A jeśli już o niej mowa, to jest to chyba najbarwniejsza postacią. Żywiołowa
i zawsze radosna, oddana siostrze, rozdająca karzące nalepki wybija się z szarego tłumu. Na koniec zostawiłam mojego ulubionego bohatera. Iori jest zabawny, przystojny
i podstępny, z jednej strony martwi się o Erikę, a z drugiej robi nieoczywiste rzeczy by jej pomóc. Sprawia to, że jest najciekawszą postacią w całej serii.

Przyjemność: 5/10

Całość oglądało się dość sympatycznie, momentami nudziłam się, ale nie było to nagminnie więc jestem w stanie to wybaczyć. 

Ogólnie: 5/10

Anime raczej przeciętne, nie zachwyca, ale też nie odrzuca. Szkol komedyjka
z elementami nadnaturalnymi. Niby miał być to romans, ale ja się tego nie dopatrzyłam. Dobre dla fanów Zmierzchu, to znaczy wampirów lub dla zabicia czasu

Uwaga! W dalszej części mogą pojawić się spojlery!

Plusy i minusy serii:

+elementy humorystyczne, wprowadzane przez Kanade i przewodniczącego( szczególnie jego dwuznaczne wypowiedzi skierowane w stronę Koheia)

+dobrze współgrająca ze sobą oprawa graficzna i dźwiękowa

-brak wyjaśnienia "wyjątkowości" Hasekury

-brak wyjaśnienia jak Kuze stała się sługą Kayi

-brak dokładnego wyjaśnienia powiązań pomiędzy rodziną Sendo, a Togi
-absurdalne wyjawienie prawdy o wampirach głównemu bohaterowi

-nudni i bezbarwni bohaterowie